Komunikacja

1
Boje komunikacyjne
Komunikacja w czasie rzeczywistym jest możliwa dzięki wykorzystaniu sieci kosztownych boi komunikacyjnych opartych na przekaźnikach masy, przekazujących sobie transmisje przy użyciu laserów.

Boje komunikacyjne rozstawiane są w sieci, rozchodzące się od każdego przekaźnika masy. Same boje są właściwie skupiskiem prymitywnych miniaturowych przekaźników masy. Każda boja jest połączona z inną boją w sieci, tworząc korytarz przestrzeni o małej masie. Tymi 'rurami' przestrzeni nadświetlnej biegną wąskie wiązki laserów komunikacyjnych, umożliwiające niemal natychmiastową komunikację z dowolnym miejscem w sieci. Sieci z poszczególnych obszarów łączą się ze sobą za pośrednictwem przekaźników masy.

(źródło - masseffect.eu)
Apocalypse

Komunikacja

2
Kwantowy komunikator stanu splątanego umożliwia natychmiastową komunikację dwóch punktów, niezależnie od odległości je dzielącej ani dostępności sieci komunikacji nadświetlnej. Działa on na zasadzie cząsteczek kwantowych w stanie splątanym.

Dwie splątane ze sobą cząstki kwantowe umieszcza się w dwóch, różnych punktach. Gdy jedna cząstka znajduje się w określonym stanie kwantowym, jej splątana odpowiedniczka zawsze jest w stanie przeciwnym. Czyli, zmieniając stan jednej cząstki, zmieniamy też stan tej drugiej. Pozwala to wysyłać informacje w formie bitów kwantowych.

Jednym z niewielu połączeń, za pomocą kwantowego komunikatora stanu splątanego jest połączenie statku SR-2 Normandia z gabinetem Człowieka Iluzji. Kwantowego komunikatora stanu splątanego nie stosuje się powszechnie, głównie z powodu wysokich kosztów produkcji. Każda para kwantowa kosztuje niemal tyle co cały układ komunikacyjny i przekazuje jednocześnie tylko jeden bit kwantowych danych. Co więcej, system działa tylko i wyłącznie pomiędzy dwoma określonymi punktami. Do kontaktu z setką różnych światów trzeba by wyprodukować i zainstalować setkę splątanych par- po jednej na każdą planetę.

żródło - Masseffect.eu
Mike Oldfield - Nuclear